مَــ ــ ــ ــن اَناری را،می کُنم دانه؛به خود میگویم:خوب میشُد اگر این مردُم،دانه های دلشان پیدا بود

ن : اَنـــــــار خانــــــــــــوم ت : ز : 12

هــــــزار كلمه

بر جای ِ خالـ . . . . . ـی اتـــــــــــ ریخته ام!


اما . . .

پُـــــــــــــــــر نشد !

به گُمانم از جنس ِ بی نهـــــــایتــــــی . . .


ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

+ پُستــــ ِ ثابتــــــــ



.:: ::.


ن : اَنـــــــار خانــــــــــــوم ت : ز : 12

من یاد گرفته ام دوست داشتن دلیل نمی خواهد.

ولی نمی دانم چرا؟
خیلی ها ...
و حتی خیلی های دیگر،
می گویند:

این روز ها،
دوست داشتن
دلیل می خواهد

و پشت یک سلام و لبخندی ساده
دنبال یک سلام و لبخندی پیچیده
دنبال گودالی از تعفن می گردند!

اما ...

من " سلام " می گویم
و " لبخند " می زنم
و قسم می خورم
و می دانم
" عشق " همین است
به همین سادگی .




ن : اَنـــــــار خانــــــــــــوم ت : ز : 11

به هیچ می شود شاد شد

و به تلنگری،

می شود از هم پاشید .

این،

طبع انسانهایی است که گاه خودشان را

در کوچه های نمی دانم گم می کنند.

مثل من،

که هنوز پیدایت نکرده ام.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

+ نوشته های این روزای من درست مثل حال این روزامه!در هم و قاطی!




ن : اَنـــــــار خانــــــــــــوم ت : ز : 11

روزهای باید و نباید

روزهای شك و شاید

روزهای پیش بینی وضع هوا

از هرطرف كه باد بیاید

.

.

.

قیصرامین پور




ن : اَنـــــــار خانــــــــــــوم ت : ز : 15

نذر کرده ام

يک روزي که خوشحال تر بودم

بيايم و بنويسم که

زندگي را بايد با لذت خورد

که ضربه هاي روي سر را بايد آرام بوسيد

و بعد لبخند زد و دوباره با شوق راه افتاد


يک روزي که خوشحال تر بودم

مي آيم و مي نويسم که

اين نيز بگذرد

مثل هميشه که همه چيز گذشته است و

آب از آسياب و طبل طوفان از نوا افتاده است


يک روزي که خوشحال تر بودم

يک نقاشي از پاييز ميگذارم ,

که يادم بيايد زمستان تنها فصل زندگي نيست

زندگي پاييز هم مي شود ,

رنگارنگ , از همه رنگ , بخر و ببر


يک روزي که خوشحال تر بودم

نذرم را ادا مي کنم

تا روزهايي مثل حالا

که خستگي و ناتواني لاي دست و پايم پيچيده است

بخوانمشان

و يادم بيايد که

هيچ بهار و پاييزي بي زمستان مزه نمي دهد

و

هيچ آسياب آرامي بي طوفان ...




ن : اَنـــــــار خانــــــــــــوم ت : ز : 22

مرا که ميشنـاسي؟!

خودمم

کسي شبيه هيچکس!

کمي که لابه لاي نوشته هايم بگردي پيدايم ميکني

مهربان، صبور، کمي هم بهانه گير

اگر نوشته هايم را بيابي ، منم همان حوالي ام!

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

+دلم خیلی گرفته :(




ن : اَنـــــــار خانــــــــــــوم ت : ز : 22


دلم ساعتی میخواهد

که مانده باشد

روی

ساعتهای

با تُو بودن ♥




ن : اَنـــــــار خانــــــــــــوم ت : ز : 21

در تمام فصلها گُمت کرده ام!

کجا ایستاده ای که بوی مهربانیت

ازهر باد و باران و برفی می آید؟!

یا که در این گرمای گداخته تابستان

یا که نه ...

در کدام شکوفه پنهانی؟

که من،

اینچنین بیقرار فصل آغوش تُوام .




ن : اَنـــــــار خانــــــــــــوم ت : ز : 21

خسته ام!

از تمام الفبای بی کسی ...

به خصوص این چند حرف:

ف
ا
ص
ل
ه

... .




ن : اَنـــــــار خانــــــــــــوم ت : ز : 21

مرا،

به خاطره ها بسپار...


آنگاه که،

در پرتگاه فراموشی ام!




ن : اَنـــــــار خانــــــــــــوم ت : ز : 21

سرنوشتی دارم پر از خطوط سرگردان و مبهم!

دلتنگ کسی هستم که،

روزی قرار بود همیشه دوستم داشته باشد.

اما حالا...

حتی دلش هم برایم تنگ نمیشود.




ن : اَنـــــــار خانــــــــــــوم ت : ز : 1

از این فاصله ها

که میان من و تُوست

و هر آنگه که دلت تنگ من است

بهترین شعر مرا قاب کنُ 

پشت نگاهت بگذار...

تا که تنهاییت از دیدن من جا نخورد !!

و بداند که دل من با تُوست

و همین نزدیکی ست...




ن : اَنـــــــار خانــــــــــــوم ت : ز : 1

از تُو چه پنهان،

با تمام بی پناهی ام

گاهی ایستاده

در پس همین وجود

در پس همین خنده های سرد

در پس همین گریه های گرم

هـِـی می میرم و زنده می شوم!

سخــت است

صبور باشیُ

در حجم این سکوت

نفسـت بند نیـایــــد!




ن : اَنـــــــار خانــــــــــــوم ت : ز : 1


گامهایت را،

آهسته تر بردار!

برای رفتن...

همیشه وقت هست!




ن : اَنـــــــار خانــــــــــــوم ت : ز : 21


تُو،

چرا از یاد نمی روی؟

دلـــــــم

زندگی میخواهد ...






ن : اَنـــــــار خانــــــــــــوم ت : ز : 0

هر روز به هنگام سحر

سنجاقک، خسته و بي خواب،

در باغ تنهايــي اش سرگردان،

تُو را مي جويــد.

او تشنه ي شبنم نشسته بر تن درخت است.

فراموش نکني،

عمر کوتاهش به اين همه انتظار قــد نمي دهد.

.

.

.

ليــــدا گلشن پور




ن : اَنـــــــار خانــــــــــــوم ت : ز : 0


ميدانم!

اگر تنم را به دريا بزنم

ذره اي از غصه هايم کم نمي شود...

آسمان را هم با شلوغي نگاه هايش تنها گذاشتم!

اينجا مي ايستم و با تعجب نگاه ميکنم!

دل هر دويمان چقدر بزرگ است و بي طاقت ... .

.

.

.

مرتضي کانتوري




ن : اَنـــــــار خانــــــــــــوم ت : ز : 18

باران که ببارد

از دست چترها،

کاری ساخته نیست؛

ما ... اتفاقی هستیم که افتادیم!




ن : اَنـــــــار خانــــــــــــوم ت : ز : 14


ما آدم ها...

بعضی هایمان،
خیلی زود میمیریم.

اما .. آن ها که زنده می مانند،

بیشتر میمیرند!





ن : اَنـــــــار خانــــــــــــوم ت : ز : 13


خـطِّ فقر

جائی میان بود و نبود تُوست

جائی میانِ ...

دار و ندار مَـــــن!




.............. مطالب قدیمی‌تر >>
 

Powered By blogfa.com Copyright © by bineshanii
This Themplate  By Theme-Designer.Com